77. ప్రేమ

కాళిదాసు కావ్యాలైనా, త్యాగరాజు రాగాలైనా

చెప్పాయి ఒకే మాట వినమా

సృష్టి మనకిచ్చిన కానుక, అన్ని భావాలకు తలమానిక

ఆత్మను పరమాత్మగ చేసే బాసటయే ప్రేమ ॥

కన్నబిడ్డలంటే తల్లికి ఎనలేని మమకారం

అమ్మ చూపులలోనే కురియును తేనెలొలుకు అనురాగం

తల్లిప్రేమకన్నా ఏదీ గొప్పనైంది లేదు సుమా

ఎవరి మనసునైనా కదిపే ఒకే పదం అమ్మ

లోకంలో పోలిక లేనిది నిర్మలమౌ అమ్మ ప్రేమ ॥

వికసించిన పువ్వును చూస్తే తుమ్మెదలకు ఆనందం

పున్నమి జాబిల్లిని చూస్తే కెరటాలకు ఉద్వేగం

తొలి సూర్యుని కిరణం స్పర్శకు పద్మాల్లో ఉల్లాసం

గర్జించే మేఘం పిలుపుకు నెమలి బాల ఉత్సాహం

ఆ భావ మధురిమ పొంగే విభావనే ప్రేమ ॥

గలగలమని గానం చేస్తూ పారే సెలయేళ్ళు

కొండల లోగిళ్ళను జారి నేలకొదుగు జలపాతాలు

రివ్వుమనే రెక్కల తొడిగి దివికెగిరే గువ్వభామలు

చిరునవ్వుల సిరులొలికిస్తూ ఇలవిరిసే పువ్వు జాణలు

స్పందించే హృదయం కళ్ళకు కడుతుందీ ప్రేమ ॥

పర్వతాలు నింగిన సాగే మేఘాలను కుశలమడిగెలే

చల్లని చిరుగాలి తాకిడికి చిగురాకులు పులకరించెలే

తళుకుమనే తారల వెలుగున రేయి చేడె పరవశించెలే

కోయల స్వాగతగీతికతో ఆమనినే పలకరించెలే

ప్రకృతికన్య అణువణువులలో అంతులేని ప్రేమ ॥

తొలిచూపుల కలయికతోనే మొదలగునే కలవరము

తలపుల అల్లరి అల్లికలో జ్ఞాపకాల పరిమళము

చెలరేగే తాపమే మత్తు, వేదనకే హృదయం చిత్తు

ఆ తీయని అనుభూతుల్లో పారేను కాముని ఎత్తు

ఆ మోహం పరిణతి పొంది కలిగేదే ప్రేమ ॥

మెత్తనైన మనసు ప్రేమకు బలమగు ఆలంబనము

బదులుగా ఏమీ కోరని త్యాగమే దానికి బలము

తనను తాను అర్పించుకునే భావమే విచిత్రము

గుండియనే గుడిగా మార్చే ఈ ప్రేమే దివ్యవరము

స్వచ్ఛత నిష్కాపట్యాలే దుస్తులుగా కలది ప్రేమ ॥

జగత్తుపై వ్యామోహాలే అంతమైన వేళ

అంతర్మది లోలోతుల్లో పరమాత్ముని హేల

నిత్యం ఆ మననం స్మరణం అనుక్షణం తలచుకోవడం

తనే వాడు అనబడు సత్యం అనుభవంగా తెలుసుకోవడం

పరాకాష్ఠ స్థితిలో భక్తిగ పండేదే ప్రేమ ॥