63. అమ్మ

ప్రతిమనిషికి చేరువగా తనే నిలవలేక

దేవుడు ఇచ్చాడు మనకు అమ్మ అనే కానుక ॥

సృష్టిలోని ఓర్పంతా ఒక్కచోట చేర్చి

అంతులేని అనురాగం ఆకృతిగా కూర్చి

మాయని మార్దవమే ఊపిరిగా మార్చి

తరగని మమత్వమే ఉనికిగా అమర్చి

అమ్మను చేశాడు తనకు ప్రతిరూపంగా

ఈచీకటి లోకంలో వెలుగిచ్చే దీపంగా ॥

వెచ్చని స్పర్శల్లో విరబూసే లాలన

చల్లని చూపుల్లో వర్షించే దీవెన

చెప్పకనే తెలుస్తుంది అమ్మకు మన వేదన

ఇలలోనే లేదు సుమా ఆ ప్రేమకు పొంతన

తననే మరచినా మరువదు మనను ఏక్షణం

ఎన్నటికీ తీర్చుకోలేనిది ఆ తల్లి ఋణం ॥

జీవన పాఠాన్ని నేర్పే తొలి గురువు

కరుణకు లోకంలో అమ్మే తుది నెలవు

మమతల సిరులిచ్చే అమ్మ కల్పతరువు

వ్యథలను మరిపించే మంత్రం ఆమె తలపు

అణ్మ ప్రేమ పొందాలని ఆ దేవుడు సైతం

ఇలపై ఎత్తాడు కదా మనిషిగ అవతారం ॥