43. నీవు రాలేదెందుకో

పగటిరేడు పడమటింటికి చేరిపోయే

సందెవెలుగులు చిన్ని దివ్వెన ఇమిడిపోయే

తూరుపింట్లో ఒళ్ళు విరిచే రేయి రాజు

రాతిరొడిలో ఒదిగిపోయే నేటిరోజు

          పొద్దుగుంకే చీకటొచ్చే - చంద్రుడొచ్చే చుక్కలొచ్చే

          అశ్రువులు కనువీడినా మరి నీవు రాలేదెందుకో॥

గోరువెచ్చని సూర్యుడొచ్చి పలకరించే

మిట్టమద్దెన మండుటెండే పరితపించే

సాయమై ఓదార్చి పోయే గాలి తునక

సందె ముందే గూడు చేరెను గోరువంక

          రేయి గడిచి చీకటొచ్చే - చీకటెళ్ళి వెలుగులొచ్చే

          వెలుగులన్నీ చీకటైనా నీవు రాలేదెందుకో॥

మల్లియలు విరిపించి పోయెను ముద్దు ఆమని

చినుకులను కురిపించి పోయెను మేఘమాలిని

పండువెన్నెల వేడ్క తెచ్చెను వెండిశరదం

మంచువానల ముడుపు తెచ్చెను చల్ల శిశిరం

          ఆకురాలే కాలమెళ్ళీ - మోడుకొమ్మకు చిగురులొచ్చే

          కోయిలెంతగ పిలిచినా మరి నీవు రాలేదెందుకో॥

మనసు మాటున పెరుగుతున్నది కలకలం

ఘడియఘడియకు రేగుతున్నది కలవరం

కళ్ళచాటున దాగనన్నది అలజడి

పెదవి తలుపులు తట్టి పోయెను కనుతడి

          కలలు పోయే కలత పెరిగే - కలతతో నిబ్బరం కరిగే

          అశ్రువులు కనువీడినా మరి నీవు రాలేదెందుకో

ఆలకిస్తున్నవీ వీనులు ప్రతీ సవ్వడి

గుండియను ఝల్లుమని కదిపే ప్రతీ అలికిడి

చల్లగాలికి చిగురుటాకుల కదలికైనా

నీవెనని భ్రమిసింది ఎద ఏ సద్దుకైనా

          కలలు కల్లై, ఒళ్ళు కళ్ళై - పూలు ముళ్ళై వాకిలిల్లై

          అలుపుతో నే సోలినా మరి నీవు రాలేదెందుకో॥

గుండె గదిలో కొండఎక్కెను ఆశదీపం

ఎన్నటికి తీరేనొ ఈ జవరాలి శాపం

మనసు లోగిలి తలుపు గడపన ప్రతి క్షణం

ఒక యుగముగా సాగింది ఈ నా నిరీక్షణం

          జీవితేచ్ఛకు అలుపు వచ్చే - మృత్యుఒడికై తలపు వచ్చే

          చివరి ఊపిరి వీడుతున్నా నీవు రాలేదెందుకో॥