30. కలయిక

విరబూసే మల్లియగుండెల్లో

ఏ ఊహలు రెప్పలు విచ్చాయో

దరి చేరే తుమ్మెద కన్నుల్లో

ఏ ఆశలు రెక్కలు విప్పాయో

చిరుగాలుల కవ్వింతల్లో

చెలరేగే తుళ్ళింతల్లో

గురి చూసి పున్నమి వదిలే

వెన్నెల బాణాలవానలో ॥

ఆమని పూదోటల నిండింది

విరిచేడెల మనసున పండింది

పరువం నా తనువును నెమ్మదిగా

తన కౌగిట బంధించేసింది

ఈ నూతన అనుభూతుల్లో

రేకెత్తే గిలిగింతలలో

ఏవేవో మౌన స్వరాలను

ఎద వేణువు పలికిస్తోంది

ఆ పలుకుల తీయని నాదాల్లో

ఏ రాగాలు రూపం పొందాయో

తొలి వలపుల కమ్మని కావ్యాలై

ఏ కవి లేఖినిలో పొంగాయో ॥

గోరువంక చిలుకను తలచింది

నది కన్నియ కడలిని వలచింది

నల్లని ఆ మబ్బు పిలుపు విని

నెమలి పదం జుమ్మని కదిలింది

రవి స్పర్శకు కమలిని విరిసింది

నింగి వలపు వానగ కురిసింది

ఈ కలయిక వేడ్కల పర్వంలో

పరవశాన ప్రకృతే మురిసింది

హృదయాల మోహన వేణువుపై

ఏ కోరిక తీగలు మీటిందో

ఎగిసి పడ్డ ఏ భావపు కెరటం

మది కోయిల పెదవిని దాటిందో ॥