44. నీ రాక

నా ఇంట నీవు అడుగిడిన వేళ ఆ దీపమే చిన్నబోయింది

నీ చిన్ని నవ్వు సూరీడికన్న వేరెట్లు వెలుగులందించింది

నీ కాలి మువ్వ నా గడపతాకి ఘల్లనగనే మనసు పొంగింది

నీ రాక ఇంటిలోకా, ప్రణయలోకానికా అని భ్రమించింది

కలకానివేళ కదిలొచ్చినావు చిరకాల నిరీక్షిత స్వప్నమై

తొలిరాక నీది కుడికాలు మోపి మదినేలరావె మహరాణివై

చెలికాడి జంట వెయి నోములపంట ఎద నిండ రావె చిరు దీవెనై

ఈ ఇంట కాదు నా కంట నిలువు ఈ హృదయరాజ్య సామ్రాజ్ఞివై