77. ప్రేమ

కాళిదాసు కావ్యాలైనా, త్యాగరాజు రాగాలైనా

చెప్పాయి ఒకే మాట వినమా

సృష్టి మనకిచ్చిన కానుక, అన్ని భావాలకు తలమానిక

ఆత్మను పరమాత్మగ చేసే బాసటయే ప్రేమ ॥

కన్నబిడ్డలంటే తల్లికి ఎనలేని మమకారం

అమ్మ చూపులలోనే కురియును తేనెలొలుకు అనురాగం

తల్లిప్రేమకన్నా ఏదీ గొప్పనైంది లేదు సుమా

ఎవరి మనసునైనా కదిపే ఒకే పదం అమ్మ

లోకంలో పోలిక లేనిది నిర్మలమౌ అమ్మ ప్రేమ ॥

వికసించిన పువ్వును చూస్తే తుమ్మెదలకు ఆనందం

పున్నమి జాబిల్లిని చూస్తే కెరటాలకు ఉద్వేగం

తొలి సూర్యుని కిరణం స్పర్శకు పద్మాల్లో ఉల్లాసం

గర్జించే మేఘం పిలుపుకు నెమలి బాల ఉత్సాహం

ఆ భావ మధురిమ పొంగే విభావనే ప్రేమ ॥

గలగలమని గానం చేస్తూ పారే సెలయేళ్ళు

కొండల లోగిళ్ళను జారి నేలకొదుగు జలపాతాలు

రివ్వుమనే రెక్కల తొడిగి దివికెగిరే గువ్వభామలు

చిరునవ్వుల సిరులొలికిస్తూ ఇలవిరిసే పువ్వు జాణలు

స్పందించే హృదయం కళ్ళకు కడుతుందీ ప్రేమ ॥

పర్వతాలు నింగిన సాగే మేఘాలను కుశలమడిగెలే

చల్లని చిరుగాలి తాకిడికి చిగురాకులు పులకరించెలే

తళుకుమనే తారల వెలుగున రేయి చేడె పరవశించెలే

కోయల స్వాగతగీతికతో ఆమనినే పలకరించెలే

ప్రకృతికన్య అణువణువులలో అంతులేని ప్రేమ ॥

తొలిచూపుల కలయికతోనే మొదలగునే కలవరము

తలపుల అల్లరి అల్లికలో జ్ఞాపకాల పరిమళము

చెలరేగే తాపమే మత్తు, వేదనకే హృదయం చిత్తు

ఆ తీయని అనుభూతుల్లో పారేను కాముని ఎత్తు

ఆ మోహం పరిణతి పొంది కలిగేదే ప్రేమ ॥

మెత్తనైన మనసు ప్రేమకు బలమగు ఆలంబనము

బదులుగా ఏమీ కోరని త్యాగమే దానికి బలము

తనను తాను అర్పించుకునే భావమే విచిత్రము

గుండియనే గుడిగా మార్చే ఈ ప్రేమే దివ్యవరము

స్వచ్ఛత నిష్కాపట్యాలే దుస్తులుగా కలది ప్రేమ ॥

జగత్తుపై వ్యామోహాలే అంతమైన వేళ

అంతర్మది లోలోతుల్లో పరమాత్ముని హేల

నిత్యం ఆ మననం స్మరణం అనుక్షణం తలచుకోవడం

తనే వాడు అనబడు సత్యం అనుభవంగా తెలుసుకోవడం

పరాకాష్ఠ స్థితిలో భక్తిగ పండేదే ప్రేమ ॥

76. నన్ను నేను వెతికాను

ఎండలలో వానలలో

కొండలలో లోయలలో

ఆకాశపు లోతులలో

కడలి పొంగు ఎత్తులలో

పెనుతుఫాను దారులలో

జలపాతపు హోరులలో

రేయి పగలు పోరులలో

ఎక్కడ పడితే అక్కడ

నన్ను నేను వెతికాను

నిప్పంటిన గుండెలలో

కాలిపోయిన కలలు చూసి

కన్నీరై కారి పడిన

నిండు మనసు మంటల్లో

ఎగిసి పడే జ్వాలలోంచి

ఆవేదన సడులలోంచి

నా వేదన స్వరాలకై

గుండె వద్ద చెవులనుంచి

నన్ను నేను వెతికాను

ఆగలేక సాగలేక

కదిలేందుకు చేవలేక

కదలకుండ నిలవలేక

ఒకే చోటు పాతుకుపోయి

జీవచ్ఛవమవ్వలేక

అనునిరతం పయనానికి

పాదాలను కదిలిస్తూ

ఈ శోధన సాగిస్తూ

నన్ను నేను వెతికాను

తిరిగి రాని కాలంలో

కరిగి కలిసిపోయానో

చేజారిన క్షణాలలో

విరిగి పగిలిపోయానో

ముక్కలుగా మిగిలానో

రెక్కలు తెగి వగచానో

చిక్కు పడ్డ ముడులలోంచి

బ్రతుకు పొడుపు కథను విప్పి

నన్ను నేను వెతికాను

బాటమరలి పోయాను

గమ్యమెటో మరచాను

ఎరకలేని వీథుల్లో

ఒంటరిగా మిగిలాను

ఆ అనంత ఎడారిలో

తీరలేని దప్పికతో

ఆరిపోని కోరికతో

చచ్చిపోని నమ్మికతో

నన్ను నేను వెతికాను

అడుగులతో కొలవలేని

బహుదూరపు గమ్యాల్లో

మోయలేని భారాల్లో

మానిపోని గాయాల్లో

అర్థమేమిటో తెలియని

నవకావ్యపు భావాల్లో

ఆ కాటుక చీకటిలో

ఆ శ్మశాన మౌనంలో

నన్ను నేను వెతికాను

గడిచిపోని గతాల్లోంచి

వినిపించే పిలుపులలో

కడపటిగా మిగిలిపోయిన

ఓ గుప్పెడు క్షణాలలో

ఆరిపోయినా చెరగని

విశ్వాసపు వెలుగులలో

ఒక్కక్షణం గడువిమ్మని

పేర్చి ఉన్న చితిని కోరి

నాకు నేను కావాలని

నన్ను నేను వెతికాను

75. సూర్యోదయం

వెలుగుల సందేశంతో పరుగున వచ్చాడదిగో
చీకట్లకు తెరదించగ కాంతులు తెచ్చాడదిగో
తూరుపు దిక్కున పండే చిరు ఆశల ఎర్రని పంట 
చైతన్యం తెచ్చాడోయీ కానుకగా తనవెంట

74. తీరని దాహం

జీవమే తీరని దాహం - ప్రపంచమే ఎడారిమయం

అందుకే శోధన వ్యర్థం

మరలిపో నేస్తమా చూడకు స్వప్నం

మరచిపో మిత్రమా ఆశయతీరం

ఏ వస్తువు వెతకచూసినా దొరకదిక్కడ

ఎదురు చూపులెన్నేళ్ళైనా తరగవిక్కడ

వెతుకులాటకర్థం లేదు - ఈ పయనానికంతం లేదు

అందుకే నిరాశ తీరదు

బాధపడకు నేస్తమా ఇంతే లోకం

దిగులు పడకు మిత్రమా అంతా మైకం