16. వేచినాను రావా

చీకటిలో చిగురాకుల కబురులాడు వేళలో

వాకిట్లో నీకోసం వేచినాను రావా ॥

రేయి చేడె మైకంలో ఒళ్ళు విరుచుకుంటోంది

ఆమె కురులు కారు నలుపు ఇలన పరుచుకుంటోంది

కాటుక వర్షించే ఆ నింగి వంక చూస్తూ ॥

వెండి కురియు వెన్నెల తాపాన్ని రేపుతోంది

మల్లెల సుమగంధంతో మేను రగులుతోంది

మబ్బుల ఒడిలో ఒదిగిన చందురుణ్ణి చూస్తూ ॥

చెక్కిలి చుంబించి నవ్వి వెక్కిరించే చిరుగాలి

నీ అల్లరి జ్ఞాపకాలనెలా మనసు వేగాలి

కళ్ళలోని దీపానికి ఆశ చమురు పోస్తూ ॥