17. తీరలేదు నిరీక్షణ

తీయని నీ ఊసులతో రేయంతా గడిపాను

తీరలేదు నిరీక్షణ తీర్పు చెప్పవా ॥

పరుగాడుతు దరిచేరిన అలరాణిని

తీరం ముద్దాడెనెంతో పసగా

నును సిగ్గుల పల్లవించు చిగురాకును

చెక్కిలి చుంబించె గాలి కసిగా

వెచ్చని నీ ఊహలు నా ఊపిరిగా వేచాను ॥తీరలేదు॥

నెలరాజు వెన్నెల కౌగిలివలలో

రేకన్నియ వన్నెలు కరిగించెనే

చల్లని పొగమంచు స్పర్శతో విరిసి

విరిచేడియ సొగసులు చిగురించెనే

చిన్ని చిన్ని అలికిడులకు ఉలికిపడుతు వేచాను ॥తీరలేదు॥